گمراهى در فكر ايشان مىافزايد . در آن هنگام كه مسلمانى را كافر معرفى مىكنند تا گناه خويش را خوب و پسنديده جلوه‌گر سازند ، آيا مىتوان گفت كه استغفار براى اين گونه اشخاص سودمند است ؟ در آن صورت كه اموال مردمان را به باطل مىخورند و به گمان خويش اين كار را نتيجه‌اى از اضطرار مىدانند ، در صورتى كه هيچ اضطرارى جز آسايش طلبى ندارند ، آيا ممكن است كه توبه سودى براى آنان به بار آورد ؟ در آن هنگام كه در برابر سلاطين به خضوع و خشوع مىپردازند نيز به بعضى از نصوص متشابه استناد مىكنند و حكم خدا را در آيات جهاد در راه خدا و كفر ورزيدن و نافرمانى نسبت به طاغوت را از ياد مىبرند ! / 31 در آن حال كه مردمان را مىفريبند و دروغ مىگويند و به احتكار نيازمنديهاى مسلمانان مىپردازند و ربا خوارى مىكنند ، اين همه را تجارت و زيركى و رستگارى در كار و سود به شمار مىآورند ، و نظاير اينها . . . هرگز چنين نيست . . . حلال خدا با تصورات واهى و بىاساس هرگز حرام نخواهد شد ، و نه حرامش حلال . . . و استغفار و طلب آمرزش براى فقيهان و پيروان ايشان سودمند است كه به مقياسهاى قرآن و ميزانهاى شرع به صورت كامل عمل كنند . . از خدا مسئلت داريم كه ما را چنان كند كه از جملهء آنان باشيم . [ 19 ] پرهيزگاران ، بر اثر نفوذ بصيرت و بينش خويش ، مىدانند كه دنيا پرستى سر هر گناه و خطا است ، و به همين سبب در پاك كردن جانهاى خويش تلاش مىكنند ، و اين كار را با انفاق مال به صورت منظم انجام مىدهند ، و اين انفاق را پيش از پرداختن حقوق شرعى مورد توجه خود قرار مىدهند ، چنان كه مىبينيم بعضى از ايشان ثلث يا ربع اموال خويش ، يا بيشتر و كمتر از اين مقدار را بر حسب وضع خود به اين كار اختصاص مىدهند . وَ فِي أَمْوالِهِمْ حَقٌّ لِلسَّائِلِ وَ الْمَحْرُومِ « و در مالهاى ايشان حق معين و معلوم براى سايل و محروم است . »